نکانی برای بهبود ارتباط کودکانیكه در گفتار مشكل دارند

کودکانی که به دلایل مختلف در کسب زبان گفتاری ناموفق می مانند  نیازمند کمک ویژه ای در امر برقرای ارتباط با محیط خودشان هستند .

 موارد زیر راهنمایی است در جهت برقرای بهتر ارتباط با این کودکان :

v       نام اشیایی را که در محیط هست،  برای کودک بگوئید

v         با تقلید صداها  ، بازی های جالبی  انجام دهید

v  هر صدايی را که کودک تقلید می کند به عنوان گفتار بپذیرید، اما هرگز از صحبت بچگانه جلوی کودک استفاده نکنید 

v  سعی کنید بفهمید کودک چه میخواهد بگوید ، به این ترتیب او مجبور نخواهد شد آن را تکرار کند .  سعی کنید او را تشویق کنید از بهترین کلماتی که می تواند استفاده کند .

v    کودک را تشویق کنید در حین بازی ،  صداهای مختلفی تولید کند .

v    صداهای درستی که کودک تولید می کند ، تقلید کنید و سایر صداها را نیز تقلید کنید .

v    برای کودک داستان بخوانید، اگر احساس می کنید تحمل آنرا دارد، روی کلمات  و اعمال مختلف تاکید کنید .

v    برای بازیهای گروهی ، اسباب بازیهای صدادار تهیه کنید .

v       بازی های گروهی را که مستلزم استفاده از کلمات و صداها است تشویق کنید .

v  کلمات وصداهایی که گفتن آن می تواند جالب باشد را مطرح کنید . با عکسهایی برای تماشا کردن یا گوش دادن به داستان ، صحبت کردن را لذت بخش کنید .

v    صحبت کردن ارادی کودک را تشویق کنید .

v  سعی کنید فکری را که کودک می خواهد بیان کند،  کشف کنید با اینکه در گفته های او اشتباهات زیادی ممکن است باشد .

v  موقعیتهايی را جور کنید که کودک در انجام اعمال کوچکی به شما کمک کند و هر کاری را که می کند، توضیح دهید .

v  کارهايی را کودک به طور روزمره انجام می دهد، در قالب کلمات ساده برایش توضیح دهید . از کلماتی که نقش مرکزی در فعالیتهای او دارند،  استفاده کنید .

v    اسباب بازیهای بادی تهیه کنید بازیهایی انجام دهيد که مستلزم استفاده از اندام گویايی باشد .

v    وقتی عملی را انجام می دهيد آن را با کلمات ساده توضیح دهید .

v       وقتی کودک نزدیک شماست  ، از هر فرصتی برای صحبت کردن استفاده کنید . فرصت دهید تا گفته های شما را تقلید کند .

v     گفته های کودک را بسط دهید یک قاعده کلی این است که کلماتی که خود کودک بکار می برد را نگه داشته و کلماتی که حذف شده را به آن بیافزائید . مثال: کودک می گوید: نشسته ديوار مادر ميگويد: او روي ديوار نشسته

v           در انجام خواسته های کودک پیش دستی نکنید،  اجازه دهید کودک به گونه ای خواسته ی خود را ابراز کند .

v         ادای چهره باعث انگیزش کودک می شود .

v       برای کودک شعر و سرودهای کودکانه بخوانید و همراه با ترانه ها ، کف بزنید .

v        کاری کنید که در ساعت بیداری ،  کودک در حوزه شنوایی چیزهای بیشتری بشنود .

 کارهای که باید از آن اجتناب کرد :

    تصحیح اشتباهات گفتاری کودک با گفتن نه ،  و گفتن اینکه اشتباه کرده است .

v    صحبت در مورد اشکالات گفتاری کودک ، در حضور دیگران

v    بصورت کلامی یا حالات چهره نشان دادن اینکه گفته های کودک غلط است .

v       محروم کردن کودک از غذا ، اسباب بازی و چیزهایی دیگر،  یا مجازات کردن کودک برای گفتار غلطی که دارد ،  برای اینکه او را وادار به صحبت کردن بکنید

v  قرار دادن کودک در یک موقعیت گفتاری که در توانش نیست  ، و ممکن است تلاش او را برای صحبت کردن با شکست مواجه سازد.

v    عصبانی شدن در مقابل گفتار غلط او .

v  اصرار به کودک که صحبت کند و به وجود آوردن این احساس در او که چون صحبت نمی کند کمتر مورد قبول شماست.

v    صحبت كردن بدون انجام كاري . ( بدون عمل )

v    زیاد صحبت کردن – چون باعث می شود که کودک فرصتی برای صحبت کردن پیدا نکند .

v  زیاد سوال کردن – به این ترتیب شما چیزی در اختیار کودک نمی گذارید ، از پرسیدن این چیه ؟ آن چیه  ؟ کودک چیزی نمی آموزد .

v  استفاده از گفتار پیچیده – گفتار والدین باید کوتاه ، ساده ، عینی ( کلماتی استفاده شود که قابل دیدن باشد ) باشد .

v         بازیها را خیلی زود رها نکنید،  کودک باید  به بازی عادت کند .

منبع :http://mrec.blogfa.com